Kameratskap er ein viktig del av aktiviteten i klubben. Det gjer det trivelegare på møta og styrker identiteten i klubben. Når det blir referert på nettsida i klubben, blir det naturleg nok knappare og mindre personleg, men kanskje meir poengtert.

 Jan Idar, til vanleg berre Jan, i skrift Jan I. Kjøren, er 1949-modell og ikkje den som endrar aldersprofilen i klubben, som han sjølv sa.

Guten er frå Sparbu, namnet frå Orkland. Det vart ein typisk bygdeoppvekst, krinsdelinga gjorde at skulevegen vart 5 km - langt for stutte føter, men frå 5 klasse vart det skulebuss. Etter folkeskulen vart det framhaldsskule på Mære, realskule og handelsskule.

 Dei fleste bygdeungane i denne tida var medlem i 4H. Her var den årlege oppgåva den vesentlegaste delen av arbeidet i klubben. Det var praktisk prosjektretta læring.

 Vegen vidare starta som flisgut i vegvesenet før vegen gjekk til ingeniørutdanning i Trondheim. Etterpå viste han forretningstalentet sitt ved å gifte seg med si Bodil frå Levanger før han skulle møte til militærteneste på Trandum. Der fann dei ikkje føtene gode nok - neste dag var han i arbeid i vegvesenet!

 Seinare har han hatt nesten hatt som eit prinsipp at han ikkje skulle halde på det same arbeidet meir enn eit tiårs tid. Dette har vore ein effektiv måte å utvide kompetanse på når det vart kombinert med opplæring og sertifisering.

 Karriæra har ermed vore uvanleg skiftande. Vegvesen, Linjegods og helse. Som 70 vart det nedtrapping. Frå jobb i helse, blir trening og helse prioritert. Då er det fordel å ha tilgang til hytte ved fjorden og leilegheit i Duved.

 Gjennom eit langt arbeidsliv vil det vera mangt å minnast, småartige episoder. Han var sikker på at han hadde æra eller skulda for at Per Sandberg gjekk inn i Frp. Det handla om at han som saksbehandlar i Vegvesenet mått nekte slik impåkjøring som søkjaren ville ha!

 Og konklusjonen: Eit rikt liv.

Tekst og foto: Kolbein Dahle